Het gaat dan specifiek over de plaatsnamen die beginnen met de letters D tot en met G. Denk bijvoorbeeld aan dorpen en steden als Damme, Eernegem of Gistel. Een groot gedeelte van deze molens is natuurlijk in de loop der tijd verdwenen. Het is dankzij het geduldige en vasthoudende monnikenwerk van de auteur dat al deze gegevens zijn opgezocht en genoteerd.

De informatie gaat dikwijls gepaard met een liggingsplannetje. Verder worden vaak oude foto's en prentkaarten getoond voor zover deze beschikbaar waren. De druktechnische kwaliteit van dit beeldmateriaal is weliswaar matig, maar de echte speurneuzen zullen toch vooral geïnteresseerd zijn in de historische informatie die over het voetlicht wordt gebracht.

Een personenregister en een register van molennamen zijn nuttige extra's, evenals een overzicht van het molenbestand in 1834 in de beschreven plaatsen.

De reeks 'West-Vlaanderen' telt in totaal acht delen.

Het bericht Westvlaamse Wind- en Watermolens. Kadastergegevens 1835-1990. Deel 2 (D-G) verscheen eerst op Stichting Levende Molens.

Het gaat dan specifiek over de plaatsnamen die beginnen met de letters H tot en met J. Denk bijvoorbeeld aan Harelbeke, Ieper en Jabbeke. Een groot gedeelte van deze molens is natuurlijk in de loop der tijd verdwenen. Het is dankzij het geduldige en vasthoudende monnikenwerk van de auteur dat al deze gegevens zijn opgezocht en genoteerd.

De informatie gaat dikwijls gepaard met een liggingsplannetje. Verder worden vaak oude foto's en prentkaarten getoond voor zover deze beschikbaar waren. De druktechnische kwaliteit van dit beeldmateriaal is weliswaar matig, maar de echte speurneuzen zullen toch vooral geïnteresseerd zijn in de historische informatie die over het voetlicht wordt gebracht.

Een personenregister en een register van molennamen zijn nuttige extra's, evenals een overzicht van het molenbestand in 1834 in de beschreven plaatsen.

Aan de provincie West-Vlaanderen zijn in totaal acht katernen gewijd.

Het bericht Westvlaamse Wind- en Watermolens. Kadastergegevens 1835-1990. Deel 3 (H-J) verscheen eerst op Stichting Levende Molens.

In dit eerste deel gaat het specifiek over de plaatsnamen die beginnen met de letters A en B, vanaf Aalbeke tot en met Bulskamp. In totaal bestaat de reeks van West-Vlaanderen uit acht delen.

Een groot gedeelte van deze molens is natuurlijk in de loop der tijd verdwenen. Het is dankzij het geduldige en vasthoudende monnikenwerk van de auteur dat al deze gegevens zijn opgezocht en genoteerd.

De informatie gaat dikwijls gepaard met een liggingsplannetje. Verder worden vaak oude foto's en prentkaarten getoond voor zover deze beschikbaar waren. De druktechnische kwaliteit van dit beeldmateriaal is weliswaar matig, maar de echte speurneuzen zullen toch vooral geïnteresseerd zijn in de historische informatie die over het voetlicht wordt gebracht.

Een personenregister en een register van molennamen zijn nuttige extra's, evenals een overzicht van het molenbestand in 1834 in de beschreven plaatsen.

Het bericht Westvlaamse Wind- en Watermolens. Kadastergegevens 1835-1990. Deel 1 (A-B) verscheen eerst op Stichting Levende Molens.

Het gaat dan specifiek over de plaatsnamen die beginnen met de letters M t/m O. Bijvoorbeeld: Menen en Meulebeke, maar ook Nieuwkerke en Nieuwpoort of Oostende en Oudenburg.

Een groot gedeelte van deze molens is natuurlijk in de loop der tijd verdwenen. Het is dankzij het geduldige en vasthoudende monnikenwerk van de auteur dat al deze gegevens zijn opgezocht en genoteerd.

De informatie gaat dikwijls gepaard met een liggingsplannetje. Verder worden vaak oude foto's en prentkaarten getoond voor zover deze beschikbaar waren. De druktechnische kwaliteit van dit beeldmateriaal is weliswaar niet perfect, maar de echte speurneuzen zullen toch vooral geïnteresseerd zijn in de historische informatie die over het voetlicht wordt gebracht.

Een personenregister en een register van molennamen zijn nuttige extra's, evenals een overzicht van het molenbestand in 1834 in de beschreven plaatsen.

Het bericht Westvlaamse Wind- en Watermolens. Kadastergegevens 1835-1990. Deel 5 (M-O) verscheen eerst op Stichting Levende Molens.

Het gaat dan specifiek over de plaatsnamen die beginnen met de letters K en L. Bijvoorbeeld: Kemmel, Knokke, Koksijde en Koekelare, maar ook Langemark, Ledegem, Lichtervelde en Lo. Een groot gedeelte van deze molens is natuurlijk in de loop der tijd verdwenen. Het is dankzij het geduldige en vasthoudende monnikenwerk van de auteur dat al deze gegevens zijn opgezocht en genoteerd.

De informatie gaat dikwijls gepaard met een liggingsplannetje. Verder worden vaak oude foto's en prentkaarten getoond voor zover deze beschikbaar waren. De druktechnische kwaliteit van dit beeldmateriaal is weliswaar niet perfect, maar de echte speurneuzen zullen toch vooral geïnteresseerd zijn in de historische informatie die over het voetlicht wordt gebracht.

Een personenregister en een register van molennamen zijn nuttige extra's, evenals een overzicht van het molenbestand in 1834 in de beschreven plaatsen.

Het bericht Westvlaamse Wind- en Watermolens. Kadastergegevens 1835-1990. Deel 4 (K-L) verscheen eerst op Stichting Levende Molens.

Het boek bestaat uit drie delen. Deel 1 is een kennismaking met molentypes en is dus wat minder relevant in verband met het feitelijke onderwerp.

Deel 2 luidt: 'Kanttekeningen bij de verdwenen windkorenmolen op de Westhoek te Zonnebeke, ook genoemd Mylles molen'. In dit deel komen aan bod: het staande en gaande werk van de molen, de voornaamste zeglieden en een bespreking van enkele molens die in de frontstreek zijn vernield door oorlogsgeweld.

Deel 3 vult dit aan met technische toelichtingen en een overzicht van Zonnebeekse molens vóór 1914, inclusief rossekoten en windraderen. Volgens sommigen dwaalt de auteur hiermee iets te ver af van het eigenlijke thema, maar de vele illustraties maken ook dit hoofdstuk de moeite van het lezen waard.

Het boek is redelijk zeldzaam door de beperkte oplage. Ons exemplaar is tweedehands maar, op enkele lichte gebruikssporen na, kunnen we spreken over een zeer goede staat.

Het bericht De Westhoekmolen, een achtkantige bovenkruier te Zonnebeke verscheen eerst op Stichting Levende Molens.

Dit boek is de allereerste publicatie van zijn hand, we mogen wel spreken van een jeugdwerk. Het onderwerp is de Grijspeerdmolen in Gits, een standaardmolen die toentertijd nog op zijn vorige locatie stond met één roede en in vervallen toestand. Gits is een deelgemeente van Hooglede, de woonplaats van de auteur.

De oorspronkelijke molen is afgebrand tijdens de Duitse terugtocht in oktober 1918. Ter vervanging werd een molen uit Westkapelle overgebracht naar Gits.

Denewet begint zijn verhaal met te verklaren waarom hij molenliefhebber is geworden. Vervolgens duikt hij in de geschiedenis van de 'Grijsperremolen' die in 1960 nog volop in bedrijf was zoals de foto op de kaft laat zien. Later is deze molen verplaatst naar elders in het dorp en gerestaureerd, helaas zonder het kenmerkende kombuis. Wel bleven de fokwieken gehandhaafd.

Ons exemplaar is in goede staat. Alleen de kaft is een beetje beschadigd en heeft rechtsboven een plooi. Voorin heeft de vorige eigenaar de aankoopdatum en zijn handtekening genoteerd.

Het bericht Windmolens vroeger en nu. Hooglede & Gits verscheen eerst op Stichting Levende Molens.

Kortemark was ooit een rijke molengemeente die nog altijd vier windreuzen telt. Alle verdwenen en nog bestaande molens komen uitvoerig aan bod. Deze verhalen en anekdotes worden aangevuld met oude en soms zeldzame foto's en prentkaarten, portretten, bidprentjes, plattegrondjes e.d.

Helaas heeft de Eerste Wereldoorlog een zware tol geëist van dit molenbezit.

De Koutermolen en (Van den) Berghesmolen werden in het verleden uitgerust met fokwieken, ook wel aangeduid als het Fauëlsysteem. Ook aan die technische innovatie is een hoofdstukje gewijd.

Het bericht De molens van Groot Kortemark (Jaarboek 1990) verscheen eerst op Stichting Levende Molens.

De historiek van de molen en de dramatische gebeurtenissen in 1918 - de aanval kostte vele mensenlevens - worden uiteraard uitvoerig verteld, evenals de onthulling van een gedenkplaat in 1963 in aanwezigheid van enkele oud-strijders. Deze bronzen plaquette bevindt zich nog altijd tegen de molenromp.

De gewezen koren- en oliemolen, intussen omgedoopt tot Vredesmolen, was op sterven na dood, maar werd uiteindelijk toch nog gered. Het boekje besluit dan ook met een toekomstvisie.

Destijds bedroeg de prijs 50 Belgische frank (€ 1,25) maar voor dat bedrag kunnen we het thans niet meer aanbieden. Het betreft een tweedehands exemplaar dat in goede staat verkeert.

Het bericht Herdenkingsbrochure 80 jaar na de bevrijding van Vancoillies Molen te Klerken verscheen eerst op Stichting Levende Molens.

De auteurs wijden een hoofdstuk aan de molenaars van de Briekemolen vanaf 1844. De molen is weliswaar ouder, maar vóór die tijd zijn er geen officiële molenaars bekend. De laatste molenaar was Pierre Hebben die de molen in 1946 stillegde. Er staat een mooie foto van hem in het boekje, terwijl hij wijdbeens is gezeten op de houten bovenas voor het vangwiel.

Een ander hoofdstuk gaat over de oprichting van deze windreus. Daaruit leren we dat nog een heleboel vragen beantwoord moeten worden. Vermoedelijk werd de huidige molen voorafgegaan door een houten staakmolen.

Achterin vinden we een opsomming van belangrijke data die met de Briekemolen samenhangen.

Het boekje is nog nieuw, maar de kaft heeft niettemin rechts onderaan een kreuk opgelopen.

Het bericht De Briekemolen of ‘Stenen Molen’ en ‘Witte Molen’ te Wervik verscheen eerst op Stichting Levende Molens.