Het bezit van al die molens is natuurlijk ook een bron van voortdurende zorg. Het onderhoud en de restauratie van dit erfgoed vergen enorme bedragen. Dit boek was speciaal bedoeld als attentie en bedankje voor de donateurs van de stichting. Dit verklaart meteen de titel van het boek.

Maarten 't Hart schrijft als inwoner van Warmond over de vele molens van de Rijnlandse Molenstichting waardoor hij wordt omringd. Hij verhaalt onder meer over een incident uit zijn jeugd en geeft ook een ooggetuigen-verslag van een molenbrand die zijn vader heeft meegemaakt. Zo vloeit, met de molen als inspiratiebron, het ene na het andere verhaal uit zijn pen. Dit alles wordt perfect aangevuld met prachtige zwart-wit foto's van Els Hansen. Het zijn stuk voor stuk kleine kunstwerkjes, zoals de foto die op de omslag prijkt. Met name de karakteristieke portretten van molenaars spreken tot de verbeelding.

Het bericht Niet van wind alleen verscheen eerst op Stichting Levende Molens.

Na een gedegen inleiding volgt een rijke verzameling aan zeldzame oude foto's. Historische prentkaarten zijn in de minderheid omdat hier slechts weinig exemplaren van bestaan, met uitzondering van de hoge stellingmolens 'De Hoop' en "De Noord' waarvan juist tientallen kaarten werden uitgegeven. Heel wat molens waren echter al van het toneel verdwenen, toen de eerste prentbriefkaarten op de markt kwamen. Verder vind je in dit deeltje ook enkele oude prenten uit de periode vóór de uitvinding van de fotografie.

Voor wie meer te weten wil komen over het rijke Rotterdamse molenverleden, is deze fraaie uitgave een ideale bron.

De eerste druk van dit boekje was snel uitverkocht, zodat werd besloten tot een herdruk. Ons exemplaar is tweedehands, maar ziet er heel keurig uit.

Het bericht De molens van Rotterdam in oude ansichten (deel 1) verscheen eerst op Stichting Levende Molens.

Op die datum hield dus de Wassenaarsche Polder (na ruim driehonderd jaar) op te bestaan. Uit het voorwoord blijkt dat dit proces niet zonder slag of stoot verliep.

In vier hoofdstukken wordt het ontstaan van de polder geschetst, alsook het bestuur ervan doorheen de tijd.

Voor de molenliefhebbers zijn vooral de hoofdstukken 3 en 4 van belang, waarin wordt gesproken over de waterbeheersing door middel van vijf achtkante poldermolens. In 1880 was de bouw van een nieuw stoomgemaal gereed en werden de molens na 214 jaar trouwe dienst afgedankt. De stoombemaling werd in 1917 vervangen door elektrische bemaling. In het vierde hoofdstuk staat molenaar Arie Braam (1829-1899) centraal.

Een storende fout is wel, dat een achtkante bovenkruier enkele keren abusievelijk als een 'standerdmolen' wordt aangeduid, maar voor het overige is dit een bijzonder lezenswaardig boekje.

Het bericht De Wassenaarsche Polder. De geschiedenis van een droogmakerij verscheen eerst op Stichting Levende Molens.

De tekst is verdeeld over zes hoofdstukken. In hoofdstuk 2 wordt de werking van een koren- en een poldermolen uitgelegd, mede aan de hand van twee tekeningen in doorsnede.

Hoofdstuk 3 vertelt over de wandel-, fiets- en kanoroutes die langs de molens leiden. In de volgende hoofdstukken komt iedere molen uitvoerig aan bod met minstens één representatieve kleurenfoto. Tussen de beschrijvingen door treft de lezer advertenties aan van onder meer restaurants en eetcafés die langs eerdergenoemde routes zijn gelegen.

Deze informatie zal in de tussentijd natuurlijk op sommige punten wat achterhaald zijn. Niettemin kan het boekje nog altijd worden beschouwd als een vlot geschreven en nuttige (eerste?) kennismaking met de molens in Nederlands meest centraal gelegen provincie.

Het bericht Op Molenpad in de provincie Utrecht verscheen eerst op Stichting Levende Molens.

Poldermolens en stoomgemalen, hun geschiedenis loopt natuurlijk gedeeltelijk parallel en hoewel ze lange tijd elkaars concurrenten waren - in veel gevallen werden de archaïsche windmolens afgebroken en vervangen door een gemaal - zijn het heden ten dage monumentale bouwwerken die getuigen van een industrieel-archeologisch verleden. De meeste stoomgemalen zijn tegenwoordig ingehaald door de tijd en vervangen door meer moderne installaties met diesel- of elektromotoren. Schepraderen maakten plaats voor vijzels, schroefpompen e.d.

Het stoomgemaal in het Kanaal van Steenenhoek, dat in 1861 werd gegraven, dateert van 1863. Het bezat niet minder dan zes enorme schepraderen: drie aan weerszijden van het gebouw. Deze raderen sloegen het water uit op de Beneden Merwede. In 1937 werd het gemaal buiten bedrijf gesteld. Zijn taak werd in 1945 overgenomen door het nieuwe Mr. Dr. G. Kolffgemaal dat iets verderop ligt. De inrichting van het oude gemaal werd verwijderd. Later werd het gebouw tot woonhuis gerenoveerd.

Nu en dan wordt in het interessante boekje ook een poldermolen genoemd. De foto's en bouwtekeningen hebben een duidelijk toegevoegde waarde.

Ons exemplaar is in uitstekende staat. Alleen de nietjes zouden vervangen mogen worden omdat ze enige roestvorming vertonen.

Het bericht Het stoomgemaal te Hardinxveld-Giessendam verscheen eerst op Stichting Levende Molens.

Hoofdstuk 2 bespreekt de molens in de Krimpener- en Lopikerwaard. De molens van Zevenhuizen komen aan bod in hoofdstuk 3. Hoofdstuk 4 gaat over de molens in Alphen aan den Rijn en Aarlanderveen. In hoofdstuk 5 en 6 passeren achtereenvolgens de molens van Bodegraven tot Woerden en van Hazerswoude en Zoeterwoude de revue. De laatste twee hoofdstukken geven inzicht in de werking van een koren- en poldermolen aan de hand van dwarsdoorsneden en bieden fiets- en kanoroutes aan die langs de beschreven molens leiden.

In totaal worden 41 windmolens beschreven en in kleur afgebeeld: dertig poldermolens en elf korenmolens.  Tussen de beschrijvingen door treft de lezer advertenties aan van onder meer restaurants en eetcafés die langs voornoemde routes zijn gelegen.

Het bericht Op Molenpad in het Groene Hart van Holland verscheen eerst op Stichting Levende Molens.

De eerste druk van dit boekje verscheen in 1981. Nadat het was uitverkocht, werd besloten tot deze herdruk. Het betreft een gloednieuw exemplaar.

Het bericht De molens van Rotterdam in oude ansichten (deel 2) herdruk verscheen eerst op Stichting Levende Molens.

De auteur maakt het allemaal overzichtelijk door de gebeurtenissen te vertellen aan de hand van circa 35 korte hoofdstukjes. Een en ander wordt geïllustreerd met heel wat foto's en kaarten die deels in kleur zijn afgedrukt. Ons exemplaar is tweedehands, blijkens een stickertje van de vorige eigenaar, maar verkeert verder in heel goede staat.

Het bericht Eendragtspolder – van molens naar machines verscheen eerst op Stichting Levende Molens.

Uit het overzicht van de molens in Gorinchem, dat achterin het boekje werd opgenomen, blijkt dat de stad maar liefst 21 molens heeft gekend waarvan er slechts vier bewaard zijn gebleven. Naast de al genoemde stenen stellingmolens zijn dat twee wippoldermolens aan de Schelluinse Vliet. Bij de verdwenen molens was er minstens één paltrok. Verder staan in de lijst twee rosmolens, drie achtkante bovenkruiers en verschillende standerdmolens.

De illustraties zijn oude foto's en prenten, advertenties, openbare aankondigingen e.d.

,

Het bericht Molens in Gorinchem verscheen eerst op Stichting Levende Molens.

In 1937 brak hier brand uit en moest de molen worden onttakeld. Het restant werd door het Duitse leger gedynamiteerd in augustus 1944 om vermeende strategische redenen.

De auteur schenkt de nodige aandacht aan de geschiedenis van deze molen, waarbij uiteraard ook de oorlogsperiode aan bod komt. Helaas is de kwaliteit van de meeste afbeeldingen ondermaats. Het betreft dan ook een sobere uitgave met getypte teksten, uitgegeven in eigen beheer en met een gelijmde rug. Dat neemt niet weg dat de inhoud, zeker voor streekbewoners, erg interessant is.

Ons exemplaar is tweedehands, maar in onberispelijke staat.

Het bericht Korenmolen ‘De Leemolen’ Westerlee verscheen eerst op Stichting Levende Molens.