Molens van de frontstreek

Dit boek beschrijft nauwgezet het molenverleden van Ieper en omstreken. Meer dan 150, veelal onuitgegeven illustraties brengen een levendig beeld van de rijke molentraditie, alsook van de molens als slachtoffers van bruut oorlogsgeweld. In deze frontstreek stond na de Eerste Wereldoorlog vrijwel geen enkele molen meer overeind. De meeste waren al bij de opmars van het Duitse leger in 1914 met de grond gelijk gemaakt. Molens hadden een strategisch belang. Ze konden dienen als mikpunt voor vijandelijke artillerie. Ook werden ze gebruikt als uitkijkpost. Bovenop de kuip van stenen molens werden soms mitrailleurs of afweergeschut geplaatst. Geen wonder dat de tegenpartij zo’n molen als een ‘geliefd’ doelwit beschouwde.

Als de Duitsers zo’n geruïneerde molen aantroffen, draaide hun propagandamolen op volle toeren. Geregeld verschenen prentkaarten waarop onder de zieltogende molen de tekst “Vom Feinde zerstört” (door de vijand verwoest) gedrukt stond. Die kaart was dan bedoeld voor het thuisfront, om te laten zien hoe barbaars de tegenpartij omsprong met het cultureel erfgoed. Maar intussen waren Duitse divisies zelf ook verantwoordelijk voor het opblazen van vele tientallen windmolens. De trouwe werkers, die soms eeuwenlang het landschap gesierd hadden in dienst van de mensheid, werden één voor één neergehaald.