De watermolens van Valkenburg aan de Geul

Valkenburg aan de Geul telt nog altijd verschillende watermolens die in het bezit zijn van een rad of turbine, wat overigens niet wil zeggen dat ze allemaal nog maalvaardig zijn.

In het boek worden besproken: de Watermolen van Schaloen (thans in gebruik als expositieruimte), de Oude Molen of Banmolen (voorheen een graanmolen, later ingericht voor het opwekken van elektriciteit), de Franse Molen (het meest gekend en gerenoveerd tot restaurant), de Kruitmolen (thans bierbrouwerij De Leeuw) en de Geulhemmer molen in Berg en Terblijt die ook een horecafunctie heeft gekregen.

Tegenover de Franse Molen – een korenmolen – stond op de andere oever een olie- en schorsmolen die over een eigen rad beschikte maar die nooit onder de noemer ‘Franse Molen’ viel.

Aan al deze molens is een afzonderlijk hoofdstuk gewijd met, zoals de kaft vermeldt, ‘momentopnamen uit hun geschiedenis’.

De opmaak van het boek is vrij sober; de zwart-wit illustraties zijn van redelijke tot goede kwaliteit.