Mensen rondom De Doornboom, de laatste windmolen van Hilvarenbeek

Ooit stond de stenen bergkorenmolen De Doornboom, gebouwd in 1857, net buiten het dorp. Nu wordt hij ingesloten door bebouwing. Met de imposante toren van de St. Petruskerk blijft hij het meest gezichtsbepalende element van het Brabantse Hilvarenbeek. In de jaren zestig van de vorige eeuw dreigde de molen te vervallen, want de tijd was voorbij dat de mulder er zijn kost mee kon verdienen. De Doornboom werd daarop aangekocht en gerestaureerd door de gemeente. Een groep vrijwilligers zorgt er sindsdien voor dat de kap wordt gekruid in de richting vanwaar de wind komt, dat de wieken blijven draaien en de stenen kunnen malen. De auteur combineert in dit boek historisch onderzoek naar de geschiedenis van de molen met een journalistieke aanpak. Veel meer mensen dan je zou denken zijn betrokken bij de molen: agrariërs, bakkers, molenbouwers, plaatselijke vaklieden en dan zijn er nog de talloze vrijwilligers. Zij vertellen allen hun verhaal over de laatste windmolen van Hilvarenbeek. De lezer voelt direct aan dat dit verhaal met veel liefde voor en betrokkenheid bij het onderwerp is opgetekend.