Onze Lummense molens, molenaars en bakkers

Ter gelegenheid van een gelijknamige tentoonstelling werd deze bundel in februari 1996 uitgegeven in een zeer kleine oplage. Zodoende was een professionele druk niet haalbaar waardoor de kwaliteit van de afbeeldingen (vooral die van de foto’s) helaas wat te wensen overlaat.

De waarde van deze uitgave zit ‘m dan ook vooral in de informatieve teksten die veel vertellen over het molenverleden van deze Limburgse gemeente.

Na een algemeen gedeelte waarin onder meer molentypen en – functies aan bod komen, maar ook maalstenen en scherpsels, graansoorten en zaden et cetera, begint het meest interessante gedeelte van deze studie. De auteurs zoomen in op de verschillende water- en windmolens die in Lummen en haar deelgemeenten staan of stonden. Bij de watermolens noteren we de Kleine en de Grote Molen, de Rekhovense molen (die in 1957 naar het Openluchtmuseum van Bokrijk verhuisde), de Molen in Geenrode, de Molen van Strabroek en de Velkermolen.

Bij de windmolens gaat het om de stenen grondzeiler in Meldert en de standaardmolens van Linkhout en Lummen die allemaal zijn verdwenen. Dat geldt ook voor de windmolen in Groenlaren die dateerde van 1912 en al in 1920 afbrandde. Voorts passeren meerdere vuurmolens, aangedreven door een stoommachine, de revue.

We willen nog opmerken dat de publicatie leverbaar is met verschillende omslagen. Lichtgroen en donkerrood zijn de meest courante kleuren.